Stranger Things και μουσική: Από το Running Up That Hill στο Child in Time

Υπάρχουν σειρές που έχουν ωραίο soundtrack. Και υπάρχουν σειρές που χτίζουν ολόκληρο σύμπαν μέσα από τη μουσική τους. Το Stranger Things ανήκει χωρίς αμφιβολία στη δεύτερη κατηγορία. Από το πρώτο επεισόδιο ως και το πρόσφατο teaser για την πολυαναμενόμενη 5η σεζόν, οι δημιουργοί της σειράς έχουν αποδείξει ότι η μουσική δεν είναι απλώς συνοδευτικό στοιχείο, αλλά αφηγηματικό εργαλείο. Σηματοδοτεί συναισθήματα, θυμίζει εποχές, ενώνει γενιές. Κάθε τραγούδι που ακούγεται έχει ρόλο. Έχει λόγο ύπαρξης.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα; Ένα κομμάτι του 1970. Μια κραυγή απόγνωσης, ειρηνική και ταυτόχρονα επική. Το Child in Time των Deep Purple.

Child in Time – η κραυγή πριν το τέλος

Το πρώτο επίσημο teaser για την 5η σεζόν κυκλοφόρησε στις 16 Ιουλίου 2025, και αυτό που ξεχώρισε από το πρώτο δευτερόλεπτο δεν ήταν τα visual effects. Ήταν η μουσική. Σε μια περίοδο που οι περισσότερες σειρές επιλέγουν πιο σύγχρονα κομμάτια για να προσελκύσουν νεότερα κοινά, το Stranger Things κάνει ξανά την ανατροπή. Βάζει στο προσκήνιο ένα σχεδόν 10λεπτο prog rock κομμάτι, το οποίο μιλά για την απώλεια, τον φόβο, τον πόλεμο, τον χρόνο.

Το “Child in Time” των Deep Purple δεν είναι απλώς τραγούδι. Είναι εμπειρία. Είναι το είδος της μουσικής που ξεκινά απαλά σαν προσευχή και καταλήγει σε έναν μουσικό οργασμό κραυγών, σόλο και εντάσεων. Στο trailer, η επιλογή του να ενσωματωθεί μια πιο σύντομη και δραματική εκδοχή (re-edit/remix) λειτουργεί τέλεια. Όχι γιατί είναι “πιασάρικη”, αλλά γιατί κουβαλά αυτό ακριβώς που νιώθεις καθώς βλέπεις τους ήρωες να ετοιμάζονται για τον τελικό γύρο. Κάτι μεταξύ συγκίνησης, φόβου και τέλους.

Το Stranger Things μάς έχει ήδη δείξει ότι η μουσική μπορεί να σώσει ζωές (κυριολεκτικά – βλέπε Max και Kate Bush), αλλά εδώ, το μήνυμα είναι άλλο: η μάχη τελειώνει. Δεν υπάρχει άλλος γύρος. Και το “Child in Time” είναι η τελευταία προσευχή.

Δες το επίσημο teaser:

 

Οι προηγούμενες μουσικές στιγμές που έγραψαν ιστορία

Running Up That Hill (A Deal With God) – Kate Bush

Season 4, Episode 4: “Dear Billy”
Η στιγμή που η Max τρέχει για να ξεφύγει από τον Vecna ενώ ακούγεται το “Running Up That Hill” είναι ίσως η πιο συγκλονιστική σκηνή της σειράς μέχρι σήμερα. Δεν είναι απλώς το τραγούδι – είναι το βλέμμα της, η ένταση, η απελπισία και τελικά, η ελπίδα. Η επανεκτόξευση του κομματιού στα charts δεν ήταν καθόλου τυχαία. Το Stranger Things τοποθέτησε ξανά ένα τραγούδι του 1985 στην καρδιά της Gen Z.

Δες όλη τη σκηνή μέσα από τον παρακάτω player 

Master of Puppets – Metallica

Season 4, Episode 9: “The Piggyback”
Ο Eddie Munson στο Upside Down, πάνω στο τροχόσπιτο, παίζει με πάθος το “Master of Puppets” σε μια από τις πιο “metal” στιγμές στην ιστορία της τηλεόρασης. Η σκηνή, πέρα από τη μουσική ένταση, είχε και έναν τραγικό ρομαντισμό: η μουσική ήταν η τελευταία του αντίσταση. Ένα τραγούδι του 1986 που απέκτησε νέο νόημα, ντύνοντας έναν αποχαιρετισμό που δεν θα ξεχάσουμε εύκολα.

Ας θυμηθούμε τη σεκάνς-έπος:

 

Should I Stay or Should I Go – The Clash

Η πρώτη φορά που η μουσική χρησιμοποιείται ως σύνδεσμος ανάμεσα σε δύο κόσμους. Ο Will τραγουδά και ακούει τους Clash σε ένα κασετόφωνο, ενώ βρίσκεται παγιδευμένος στο Upside Down. Το τραγούδι γίνεται σύμβολο επικοινωνίας, νοσταλγίας και αδελφικής αγάπης. Κάπως έτσι καταλάβαμε ότι αυτή η σειρά θα έπαιζε με τις αναμνήσεις μας — και θα τις ενισχυε με συναίσθημα.

Heroes – Peter Gabriel (cover του David Bowie)

Season 1, Episode 3 | Season 3, Episode 8
Είναι από εκείνες τις σκηνές που, αν και έχουν περάσει χρόνια, παραμένουν χαραγμένες στη μνήμη. Η στιγμή που βρίσκουν ένα σώμα στο ποτάμι – και νομίζουν ότι είναι ο Will – ντύνεται από το haunting cover του Heroes από τον Peter Gabriel. Ένα τραγούδι που μιλά για το θάρρος και τη ματαιότητα, σε μια εκδοχή που παγώνει τον χρόνο. Το Stranger Things μάς έκανε να νιώσουμε ότι ζούμε έναν παιδικό εφιάλτη, και η επιλογή αυτού του κομματιού ήταν το απόλυτο soundtrack του τρόμου και της θλίψης.

Κάθε τραγούδι, μια εποχή – κάθε σκηνή, μια ανάμνηση

Το Stranger Things δεν χρησιμοποιεί απλώς μουσική. Τη σμιλεύει μέσα στην αφήγησή του. Κάθε κομμάτι που ακούμε, γίνεται μέρος της ιστορίας. Συνομιλεί με την πλοκή, αγκαλιάζει τους χαρακτήρες, δημιουργεί συναισθηματικά αποτυπώματα. Από την Kate Bush μέχρι τους Deep Purple, η σειρά καταφέρνει το ακατόρθωτο: να γεφυρώνει γενιές, κουλτούρες και συναισθήματα μέσω του ήχου.

Και τώρα, με το Child in Time να σηματοδοτεί το τέλος ενός μεγάλου ταξιδιού, δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε: αν αυτό είναι το φινάλε, τότε τι καλύτερο αποχαιρετισμό από μια κραυγή πόνου και μεγαλείου μέσα από ένα κλασικό ροκ κομμάτι του ’70;

Γιατί στο τέλος, εκείνο που μένει είναι η αίσθηση. Και λίγα πράγματα αφήνουν πιο δυνατή αίσθηση από τη μουσική. Ή, όπως λέει κι ο στίχος: “Child in time, you'll see the line, the line that's drawn between the good and the bad…”