Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Stranger Things και μουσική: Από το Running Up That Hill στο Child in Time

Από meme σε μάθημα ζωής: Το Roblox μέσα από τα μάτια ενός “boomer”


Υπάρχουν πράγματα που νιώθεις ότι “θα έπρεπε να ξέρεις”, κι όταν συνειδητοποιείς πως δεν έχεις ιδέα, σε πιάνει εκείνη η αμήχανη σιωπή. Το Roblox ήταν ένα από αυτά για μένα. Και τελικά, έγινε αφορμή να μάθω κάτι παραπάνω — όχι μόνο για μια πλατφόρμα, αλλά για ολόκληρη μια γενιά.

Η αμηχανία του να μην ξέρεις τι είναι το Roblox

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που νιώθεις σαν να έχεις μείνει πίσω σε έναν κόσμο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ε, μία από αυτές τις στιγμές για μένα ήταν όταν διάβασα σε ένα gaming site για το Roblox. Για άλλη μια φορά.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που το πετύχαινα. Το βλέπω χρόνια. Σε memes, σε Reddit threads, σε κάτι περίεργα σχόλια τύπου "αν το smartwatch δεν τρέχει Roblox, δεν αξίζει". Και για κάποιον λόγο, ποτέ δεν έκατσα να ψάξω τι είναι αυτό το πράγμα. Πίστευα, ίσως, ότι είναι κάτι για μικρά παιδιά. Ή απλώς ότι... θα ντραπώ να ρωτήσω, γιατί «έπρεπε να το ξέρω ήδη».

Και τότε ήρθε το πραγματικό wtf moment:
Όταν κατάλαβα ότι το Roblox δεν είναι ένα παιχνίδι. Είναι πλατφόρμα. Που σημαίνει ότι δεν φτάνει να ξέρεις τι είναι — πρέπει να μάθεις και τι κάνουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ μέσα σε αυτό.

Δεν ντρέπομαι που είμαι 44 και δεν το ήξερα. Αλλά ντρέπομαι λιγάκι που άργησα να το μάθω. Όχι από τεμπελιά, αλλά γιατί μερικές φορές αφήνεις τον εαυτό σου να πιστέψει ότι «αυτά δεν είναι για μένα». Ευτυχώς, δεν είναι ποτέ αργά.

Τι έμαθα ψάχνοντας

Λίγο googling, λίγο το ChatGPT, και ξαφνικά μέσα σε δέκα λεπτά έμαθα περισσότερα για το Roblox απ’ ό,τι σε έξι χρόνια memes και ιντερνετικές αναφορές.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία φορά, που ο ανιψιός μου —12 χρονών τότε— ανέφερε κάτι για Roblox με τρομερό ενθουσιασμό, κι εγώ, κλασικά, του έριξα ένα "ναι, ξέρω τι λες, χαχα!"...
Spoiler alert: δεν ήξερα τίποτα.

Κι όμως, τώρα που το έψαξα, έμαθα πως το Roblox δεν είναι απλώς ένα ακόμα viral trend. Είναι μια πλατφόρμα δημιουργίας, διαμοιρασμού και συμμετοχής. Ένα YouTube για games. Και όχι απλώς το χρησιμοποιούν — το εξελίσσουν.

Ως «παλιός gamer», αρχικά το κοίταξα με μισό μάτι. Αλλά να σου πω κάτι; Κάνω λάθος.
Γιατί αυτά τα παιδιά μαθαίνουν από πολύ νωρίς κάτι που εμείς ανακαλύψαμε πολύ αργότερα: πώς να φτιάχνεις, πώς να οργανώνεις, πώς να συμμετέχεις. Και αυτό έχει αξία.

Γιατί (και αν) θα το πρότεινα σε παιδί

Θα το πρότεινα; Ναι, αλλά με όρια και επίβλεψη.

Γιατί από τη μία, το Roblox καλλιεργεί τη δημιουργικότητα, τη φαντασία, την τεχνολογική εξοικείωση. Μαθαίνεις scripting, φτιάχνεις games, χτίζεις κοινότητες.

Από την άλλη όμως, είναι online. Κι αυτό σημαίνει chats, άγνωστοι, περίεργο περιεχόμενο, και ανοιχτές πόρτες που θέλουν προσοχή. Η απάντηση λοιπόν δεν είναι ναι ή όχι, αλλά: "ναι, αρκεί να είμαι κι εγώ δίπλα σου όσο παίζεις."

Η γενιά που μεγαλώνει σε κόσμους που φτιάχνει μόνη της

Αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε είναι ότι τα παιδιά σήμερα δεν περιμένουν να τους δώσεις τον κόσμο έτοιμο. Τον φτιάχνουν μόνα τους.

Όταν εμείς παίζαμε, απλώς… παίζαμε. Τώρα, φτιάχνουν παιχνίδια. Καθορίζουν τους κανόνες. Δημιουργούν εμπειρίες. Ζητούν να μπεις στον κόσμο που εκείνα έπλασαν. Και κάπου εκεί, συνειδητοποιείς ότι ίσως δεν είναι τόσο σημαντικό να “ξέρεις τα πάντα”, αλλά να μην αρνείσαι να τα μάθεις.

Roblox & dating: υπερβολή ή εξέλιξη;

Κι εκεί που είπα "το 'πιασα το concept", διαβάζω πως έρχεται dating feature στο Roblox. Ναι, dating. Σε περιορισμένο περιβάλλον, για άτομα 17+, με moderation.

Αν με ρωτάς αν συμφωνώ, θα σου πω… δεν ξέρω. Ίσως είναι μια φυσική εξέλιξη. Ίσως και λίγο too much. Αλλά από τη στιγμή που το gaming έχει γίνει κοινωνικός χώρος, γιατί όχι;

Αρκεί να μην ξεχνάμε ότι κάθε νέο feature δεν είναι απλά “μια προσθήκη”. Είναι καθρέφτης της κουλτούρας που χτίζεται — και της ευθύνης που τη συνοδεύει.

Τελικά, ποια είναι η χρησιμότητα αυτού του πράγματος;

Δεν θα σου πετάξω στατιστικά. Θα σου πω απλά το εξής:

Έμαθα κάτι που δεν ήξερα. Άνοιξα ένα παράθυρο σε μια πλατφόρμα που πριν θεωρούσα "αστεία". Και τελικά, μέσα από αυτό το μικρό ψάξιμο, ένιωσα λίγο πιο κοντά σε έναν κόσμο που συνήθως βλέπουμε από μακριά — τον κόσμο των παιδιών μας, των ανιψιών μας, της γενιάς που έρχεται.

Αν αυτό δεν είναι χρήσιμο, τότε τι είναι;

Όπως και να 'χει, ποτέ δεν είναι αργά να καταλάβουμε κάτι που μέχρι χτες μας φαινόταν αδιάφορο. Γιατί κάθε γνώση —ακόμα και για κάτι τόσο "ασήμαντο" όσο ένα παιχνίδι— μπορεί να μας φέρει πιο κοντά στον κόσμο γύρω μας. Και σε εμάς τους ίδιους.