Avatar: Fire and Ash – Γιατί αυτή τη φορά πρέπει να το δεις στο σινεμά

 

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τον οραματιστή James Cameron. Ο άνθρωπος που μας έδωσε το Terminator, τον Titanic και φυσικά το πρώτο Avatar, δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν.

Το Avatar (2009), κατ’ εμέ, ήταν ένα έπος. Ένα από εκείνα τα κινηματογραφικά γεγονότα που σου καρφώνονται στο μυαλό, όχι μόνο για τα τεχνικά του επιτεύγματα, αλλά και για το συναίσθημα, το μεγαλείο, τον κόσμο που σε ρουφούσε μέσα του. Πραγματικά, δεν ήταν απλώς μια ταινία – ήταν εμπειρία.

Και μετά... ήρθε η συνέχεια.

Πολλά χρόνια μετά, και με την τεχνολογία πλέον ικανή να υποστηρίξει το φουτουριστικό όραμα του Cameron, κατέφθασε το Avatar: The Way of Water. Εγώ, προσωπικά, έκανα το λάθος να μην το δω στο σινεμά – και αυτό, νομίζω, επηρέασε την εμπειρία μου περισσότερο απ’ όσο νόμιζα.

Ναι, ήταν εντυπωσιακό. Ναι, είχε νέες ιδέες. Αλλά κάτι έλειπε. Δεν δέθηκα με τους χαρακτήρες. Δεν ένιωσα την ίδια μαγεία όπως τότε, το 2009. Περισσότερο θαύμασα τα γραφικά, παρά βυθίστηκα στην ιστορία. Ήταν σαν να βλέπεις έναν ζωντανό πίνακα – όμορφο, αλλά ψυχρό.

Και τώρα, ο James Cameron επιστρέφει με το Avatar: The Seed Bearer, ή όπως μας παρουσιάζεται στο νέο trailer, το επόμενο κεφάλαιο της επικής saga:

 

 

 

 

Τι να περιμένουμε;
Αν κρίνω από τις πρώτες εικόνες, έχουμε νέα φυλή Να'βι με «σκοτεινή» αισθητική, περισσότερη ένταση, φωτιά (αντί για νερό αυτή τη φορά), και ίσως την πιο συναισθηματική μάχη μέχρι τώρα. Ίσως.

Η δική μου εκτίμηση; Αυτό θα είναι μια ταινία που πρέπει οπωσδήποτε να τη δεις στο σινεμά. Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς: το Avatar ποτέ δεν ήταν "καναπέ και ποπκόρν" εμπειρία. Είναι κινηματογραφική τελετουργία. Αν δεν ζήσεις την εικόνα και τον ήχο όπως πρέπει, κάτι χάνεται. Ίσως τα πάντα.

 Τελική σκέψη:

Ο Cameron, θέλεις δεν θέλεις, ξέρει να στήνει σύμπαντα. Ας ελπίσουμε ότι το Fire and Ash δεν θα είναι μόνο "φωτιά στα μάτια", αλλά και κάτι που θα ανάψει ξανά τη φλόγα στην καρδιά μας για το Avatar.