Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Stranger Things και μουσική: Από το Running Up That Hill στο Child in Time

5 σειρές στο Netflix που αξίζουν μόνο αν είσαι παιδί του X-Files


Θυμάσαι εκείνη την ανατριχίλα όταν άκουγες το intro των X-Files; Εκείνη τη σιωπή που άνοιγε δρόμο σε φακούς μέσα στο σκοτάδι, government conspiracies και το μόνιμο ερώτημα: “μας λένε όλη την αλήθεια;”

Αν έχεις μεγαλώσει έτσι — με παραφυσικό + αμφιβολία + μοναχική επιμονή στην αναζήτηση — τότε αυτές οι σειρές στο Netflix είναι για σένα.

Όχι, δεν είναι ίδιες με το X-Files.
Αλλά κουβαλούν μέσα τους εκείνο το ίδιο ρίγος. Το υποδόριο. Το “κάτι δεν πάει καλά εδώ”.

 

1. Dark

Το γερμανικό Stranger Things για ενήλικες με υπαρξιακές ανησυχίες

Ξεκινάει με μια παιδική εξαφάνιση σε επαρχιακή πόλη. Ό,τι δηλαδή ακριβώς θα ξεκινούσε κι ένα επεισόδιο X-Files του ‘90.
Μέσα σε λίγα επεισόδια μπλέκει:

  • time loops,

  • πυρηνικά μυστικά,

  • και μια δαιμονική αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Έχει X-Files vibes γιατί:

  • Δεν σου κρατάει το χέρι να εξηγεί τα πάντα.

  • Οι αρχές ξέρουν κάτι και το κρύβουν.

  • Οι “γονείς” και η “μικρή πόλη” είναι μέρος της παραπλάνησης, όχι της λύσης.

  • Νιώθεις συνεχώς ότι βλέπεις μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Και το πιο X-Files στοιχείο; Δεν έχει “καλούς” και “κακούς”. Έχει χαμένους ανθρώπους που μπλέχτηκαν σε κάτι μεγαλύτερο απ’ αυτούς.

 

2. The OA

Η σειρά που δεν εξηγείται. Πρέπει να τη νιώσεις.

Αυτό εδώ δεν είναι σειρά, είναι εμπειρία. Ή παραλήρημα. Ή αποκάλυψη. Ή όλα μαζί.

Η Πρέρι επιστρέφει μετά από εξαφάνιση. Ήταν τυφλή — τώρα βλέπει.
Λέει ότι ταξίδεψε σε άλλες διαστάσεις. Ότι είδε θάνατο και ζωή από την άλλη πλευρά.
Οι άλλοι —και εμείς— δεν ξέρουμε αν πρέπει να την πιστέψουμε.

Έχει X-Files vibes γιατί:

  • Δεν σε νοιάζει τόσο τι είναι αλήθεια, αλλά το τι νιώθει ο χαρακτήρας.

  • Βλέπεις την πίστη να συγκρούεται με την επιστήμη — όπως σε κάθε καλό επεισόδιο με τον Μόλντερ και τη Σκάλι.

  • Το “ίσως είναι όλα στο μυαλό της” πλανάται διαρκώς. Όπως σε κάθε υπόθεση που δεν έκλεισε ποτέ.

Μοιάζει με τα X-Files επεισόδια που έλεγες “ΟΚ, αυτό ήταν too much” — και μετά το σκεφτόσουν για μέρες.

 


3. Archive 81

Κασέτες, cults και κάτι που δεν πρέπει να ξυπνήσει…

Ο Νταν αποκαθιστά παλιές βιντεοκασέτες από ένα κτίριο που κάηκε.
Όσο τις βλέπει, χάνει την επαφή με τον χρόνο — και την πραγματικότητα.

Έχει X-Files vibes γιατί:

  • Οι κασέτες είναι σαν τα X-Files αρχεία: δεν σου δίνουν την απάντηση. Σε ρίχνουν σε τρύπα.

  • Υπάρχει cult. Πάντα υπάρχει cult.

  • Το στοιχείο του “μόνος ερευνητής ενάντια σε κάτι που τον ξεπερνά” θυμίζει τον Μόλντερ στα πιο σκοτεινά του.

Και ναι, η σειρά ακυρώθηκε, αλλά αν δεις την 1η σεζόν, θα πεις “αυτό ήταν ένα standalone X-Files επεισόδιο που κάποιος τράβηξε σε 8 κεφάλαια”.

4. Glitch

Επέστρεψαν από τους νεκρούς. Αλλά γιατί;

Σε μια ήσυχη αυστραλιανή πόλη, επτά άτομα ανασταίνονται. Δεν ξέρουν πώς πέθαναν. Ούτε γιατί γύρισαν.

Έχει X-Files vibes γιατί:

  • Το “μικρή πόλη – μεγάλο μυστικό” είναι το θεμέλιο της ατμόσφαιρας.

  • Ο υπερφυσικός μηχανισμός δεν εξηγείται ποτέ πλήρως, και ούτε χρειάζεται.

  • Οι επιστήμονες, οι θρησκευόμενοι, οι ντόπιοι — όλοι έχουν τη δική τους θεωρία.

Είναι σαν να παρακολουθείς ένα X-Files two-parter, με ήσυχη ένταση και ερωτήσεις που μένουν πίσω σου σαν σκιά.

 

5. 1899

Όταν το μυστήριο πλέει σε διεθνή ύδατα

Πλοίο με μετανάστες. Άλλο πλοίο που είχε χαθεί, ξαναεμφανίζεται.
Ο χρόνος μπλέκεται. Τα όνειρα συγχέονται. Το μυαλό — χάνεται.

Έχει X-Files vibes γιατί:

  • Δεν μπορείς να εμπιστευτείς καμία ανάμνηση.

  • Υπάρχει τεχνολογία που δεν εξηγείται.

  • Το ερώτημα “τι είναι αλήθεια και τι προσομοίωση” θυμίζει τα πιο mind-bending επεισόδια με υποσυνείδητο, ύπνωση ή εναλλακτικές διαστάσεις.

Αν θυμάσαι το “Field Trip” (S06E21) των X-Files, με τους μύκητες και τις ψευδαισθήσεις… τότε ξέρεις πού πάει το πράγμα.

 


Γιατί αυτές οι σειρές και όχι Stranger Things;

Γιατί το Stranger Things είναι pop. Fun. Retro. Cool.
Το X-Files ήταν ανήσυχο. Ανεξήγητο. Κρύο.

Οι σειρές παραπάνω δεν σε διασκεδάζουν — σε στοιχειώνουν λίγο. Σε ρωτάνε χωρίς να απαιτούν απάντηση.
Και μέσα σε αυτό, νιώθεις ξανά ότι είσαι 14, με φακό στο χέρι και μια υποψία ότι όλα μπορεί να είναι ψέμα.