Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Stranger Things και μουσική: Από το Running Up That Hill στο Child in Time

Ο Κανόνας του Star Wars – Revisited


Θυμάμαι όταν έγραφα το αφιέρωμα για τον Κανόνα του Star Wars το 2017, ένιωθα σχεδόν ανακουφισμένος. Είχα βάλει σε μια κάποια τάξη αυτό το τεράστιο σύμπαν, με το νέο Canon να προσπαθεί να ξεχωρίσει από τα Legends, και τον φαν μέσα μου να παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο.

Από τότε έχουν περάσει πάνω από 7 χρόνια. Εγώ έφτασα τα 44, το Star Wars συνέχισε να απλώνεται σαν το ίδιο το Force – παντού. Και κάπως έτσι, ήρθε η ώρα για ένα revisit: Τι ισχύει σήμερα για τον Κανόνα; Και πώς το ζει ένας φαν που μεγάλωσε μαζί του;


Legends vs Canon: Μια υπενθύμιση, για να μιλάμε την ίδια γλώσσα


Το 2014, με την εξαγορά της Lucasfilm από τη Disney, πάρθηκε μια γενναία (ή αιρετική, για πολλούς) απόφαση: Όλα τα προηγούμενα βιβλία, games, κόμικ και επεκτάσεις του σύμπαντος πέρα από τις ταινίες, εντάσσονται στα “Legends”.

Ο στόχος ήταν να καθαρίσει το τοπίο, να δημιουργηθεί ένα συνεκτικό σύμπαν, με νέο Canon και αυστηρή επιμέλεια από το Lucasfilm Story Group.
Έμειναν λοιπόν «επίσημα»:

    Οι 6 ταινίες του George Lucas

    Η σειρά The Clone Wars του Dave Filoni

    Κάθε νέο υλικό που θα κυκλοφορούσε από εκεί και πέρα

Ήταν μια λογική απόφαση από πλευράς continuity. Αλλά και μια ρήξη – γιατί για χιλιάδες φανς, το Star Wars δεν ήταν μόνο οι ταινίες. Ήταν και ο Thrawn, ο Revan, ο Darth Bane, η Mara Jade…


2017–2025: Όλα γίνονται Canon (και τίποτα δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε)

Το νέο Canon δεν άργησε να γεμίσει – και μάλιστα με ρυθμό lightspeed. Σειρές, animation, video games, κόμικ, novels... Το Star Wars έγινε και πάλι τεράστιο.

Μερικές από τις πιο καθοριστικές προσθήκες:


  •     Το Mandoverse: The Mandalorian, The Book of Boba Fett, Ahsoka. Μια ολόκληρη υπο-μυθολογία χτισμένη με αναφορές, crossovers και μια προσπάθεια να γεφυρωθεί το χάσμα prequels–sequels. 
  •     Ο Obi-Wan επέστρεψε. Σειρά με τον Ewan McGregor, γεμάτη υποσχέσεις, ανάμεικτες εντυπώσεις, αλλά Canon.
  •     Ο Andor. Μια σειρά που ξέφυγε από το γνωστό μοτίβο Jedi–Sith και κατάφερε να σταθεί με το δικό της βάρος. 
  • Η The Acolyte (2024): Η πρώτη live-action σειρά που διαδραματίζεται στην εποχή της High Republic. Μυστήριο, πολιτικές ισορροπίες, και μια νέα οπτική για τη Δύναμη.
  •     Το animation συνεχίζει: Tales of the Jedi, The Bad Batch, Resistance (ναι, υπάρχει και αυτό).


Και μέσα σε όλα αυτά, μικρές αναλαμπές από τα παλιά: ο Thrawn επανέρχεται ως Canon, αναφορές στον Revan εμφανίζονται εδώ κι εκεί, και η Force… συνεχίζει να μπερδεύεται με lore, midichlorians και συμβολισμό.


Το High Republic: Μια ματιά στο μακρινό παρελθόν

Ανάμεσα στα φαντασμαγορικά set pieces και τα νέα πρόσωπα, η Disney/Lucasfilm έκανε μια κίνηση που άξιζε προσοχής:


Το High Republic.

Ένα νέο κεφάλαιο που διαδραματίζεται περίπου 200 χρόνια πριν τα prequels, με νέα τάξη Jedi, νέα απειλή (τους Nihil) και νέα αισθητική.
Στόχος; Να χτίσουν κάτι από το μηδέν, χωρίς να μπλέκονται οι Skywalker και η... οικογενειακή επιχείρηση των midichlorians.

Ως φαν, δεν μπορώ να πω ότι το αγκάλιασα αμέσως. Όμως το αναγνωρίζω: είναι μια ειλικρινής προσπάθεια να δημιουργηθεί νέο mythos.


Και τι είναι τελικά Canon; Για να μην τρελαθούμε…
 

Τα Jedi: Fallen Order & Jedi: Survivor είναι 100% Canon.
 

Τα novels από το 2014 και μετά, εφόσον δεν γράφουν “Legends”, είναι επίσης Canon.
 

Παλαιότερα αγαπημένα όπως Knights of the Old Republic, The Force Unleashed, Dark Forces παραμένουν Legends – αν και αφήνουν ίχνη στο νέο σύμπαν.
 

Η σειρά Young Jedi Adventures είναι επίσης Canon. Για preschoolers. Ναι, ζούμε κι αυτό.

Η αναμενόμενη ταινία του Dave Filoni (2026) αναμένεται να ενώσει τα νήματα του Mandoverse και να γίνει βασικός κόμβος του νέου Canon.


Κι εγώ; Εγώ απλώς… μεγάλωσα

Όταν ξεκίνησα να παρακολουθώ Star Wars ήμουν παιδί. Όχι “ανυπόμονος έφηβος με lightsaber”, πιο πολύ… μικρός Padawan που ένιωθε δέος βλέποντας τα πρώτα του διαστημόπλοια στην οθόνη.

Σήμερα, στα 44, δεν κυνηγάω κάθε λεπτομέρεια του Canon με το ίδιο πάθος. Δεν τα προλαβαίνω όλα, δεν με συγκινούν όλα. Αλλά ακόμα: συγκινούμαι όταν βλέπω έναν Jedi να κρατά το sabre του και να μιλά για ισορροπία, χαμογελάω όταν οι νότες του Williams σκάνε εκεί που δεν το περιμένεις και συνεχίζω να αγοράζω ό,τι memorabilia βρω, σε κάθε ευκαιρία.

Το Canon μπορεί να άλλαξε, να έγινε marketing tool, να φούσκωσε. Αλλά το αίσθημα – αυτό που με έκανε να αγαπήσω το Star Wars – παραμένει αναλλοίωτο.


Και τώρα;

Αν το 2017 προσπαθούσα να καταλάβω τι σημαίνει Canon, το 2025 νιώθω πως δεν έχει σημασία να ξέρω τα πάντα. Σημασία έχει να συνεχίζεις να νιώθεις. Να βρίσκεις κομμάτια που σε συγκινούν.

Το Star Wars ήταν πάντα ένα μωσαϊκό. Το Canon είναι απλώς το πλαίσιο. Εσύ επιλέγεις τι κρατάς, τι αγκαλιάζεις, και ποιο κομμάτι της Γαλαξίας λες «δικό σου».

Και για μένα; Η πίστη παραμένει. Δεν κλονίστηκε ποτέ. Γιατί αυτό το franchise δεν είναι απλά μια ιστορία. Είναι η δική μου θρησκεία.